Na sam początek garść statystyk:
- 58 wizyt w teatrze,
- 48 tytułów,
- 15 tytułów, które miały swoje premiery w sezonie 2024/2025,
- 13 tytułów, które widziałam po raz pierwszy (a miały swoje premiery we wcześniejszych latach),
- 6 pożegnanych tytułów,
- 8 miast (Warszawa, Lublin, Łódź, Poznań, Toruń, Gdynia, Wrocław, Kraków),
- najczęściej oglądany spektakl – Heathers (3 razy),
- najczęściej odwiedzany teatr – Teatr Syrena w Warszawie (8 razy).
Chociaż był to nieco mniej intensywny sezon niż poprzednie, to nadal trzymał naprawdę wysoki poziom. Bardzo mnie cieszy to, ile spektakli widziałam po raz pierwszy i ile razy udało mi się wyjechać teatralnie poza Warszawę – wreszcie dotarłam też do Poznania oraz Wrocławia. No i zaliczyłam ciekawą klamrę tego sezonu – bo zaczęłam go od premiery Heathers w warszawskim Teatrze Syrena, a zakończyłam pożegnalnym spektaklem Rodziny Addamsów w tym samym miejscu!
Tyle słowem wstępu – przejdźmy zatem do konkretów.
NAJLEPSZE PREMIERY SEZONU 2024/2025
Heathers (Teatr Syrena, Warszawa)
Wiedziałam, że ten tytuł w będzie mojej topce, ale mimo wszystko nie spodziewałam się, że zajdzie aż tak wysoko. Co prawda trochę nie czuję się już grupą docelową musicali licealnych, jednak ta realizacja bardzo mi podpasowała – zarówno pod względem aktorskim oraz wokalnym, jak i muzycznym. Dobrze mi się ogląda ten spektakl i wspaniale się tam bawię – naprawdę tyle wystarczy.
Quo Vadis (Teatr Muzyczny im. Danuty Baduszkowej, Gdynia)
Po dwóch wizytach w nadmorskim Rzymie mogę stwierdzić z całą stanowczością: Quo Vadis to najciekawsza i najbardziej intrygująca premiera tego sezonu. Wiele rozwiązań trafiło do mnie już za pierwszym razem, niektóre musiałam układać sobie w głowie nieco dłużej. Chociaż i tak przypuszczam, że mogłabym oglądać ten spektakl nawet kilkadziesiąt razy, i z każdym kolejnym odkrywałabym coś nowego – a to chyba najpiękniejszy rodzaj teatru.
PREMIERY SEZONU 2024/2025 – WYRÓŻNIENIA
Czechowicz. 20 i 2 (Teatr im. Juliusza Osterwy, Lublin)
Zdążyłam się już przekonać, że spektakl muzyczny można zrobić absolutnie ze wszystkiego i o wszystkim – dlaczego więc nie zaśpiewać wierszy jednego z najsłynniejszych lubelskich poetów? I tak, Czechowicz w tej wersji brzmi naprawdę świetnie i szybko wpada w ucho. Lubelski teatr zaskoczył mnie w tym przypadku bardzo pozytywnie.
Drogi Evanie Hansenie (Teatr Muzyczny, Poznań)
Do tej pory nie mogłam się nazwać jakąś szczególnie zagorzałą fanką tego tytułu – ale nie ukrywam też, że znałam go jednak przede wszystkim z samych nagrań Studia Accantus. Byłam przekonana, że czeka mnie jeszcze jeden licealny musical, który obejrzę z przyjemnością, ale jednak bez większej refleksji – tymczasem spotkało mnie spore zaskoczenie. Nie jest to może spektakl idealny ani pod względem realizacyjnym, ani scenariuszowym – ale zdecydowanie ważniejsze jest to, że wzbudza silne emocje oraz skłania do refleksji. Warto więc poznać tę historię i wziąć ją sobie głęboko do serca.
Hair (Teatr Muzyczny Proscenium / Scena Relax, Warszawa)
Nie do końca jest to „mój” spektakl pod względem fabuły – za to zdecydowanie nadrabia muzycznie, wokalnie, aktorko i choreograficznie. Wzrok przykuwają także kostiumy, za które odpowiadała Paulina Skowrońska. Ale warszawskie Hair wygrywa przede wszystkim niesamowitą energią bijącą od młodych ludzi tworzących ten spektakl – uwielbiam!
Jesus Christ Superstar (Kujawsko-Pomorski Teatr Muzyczny / Akademickie Centrum Kultury i Sztuki „Od Nowa”, Toruń)
Nie obawiałam się uwspółcześnienia tej historii – ale przeniesienia jej do przestrzeni klubowej i zrealizowania w formie silent disco już odrobinę tak. Na szczęście duet realizatorski w osobach Agnieszki Płoszajskiej oraz Michała Cyrana po raz kolejny „dowiózł” temat – i chociaż nie wszystkie rozwiązania trafiły do mnie w 100%, to całościowo uważam tę inscenizację za naprawdę udaną. Kto wie, może gdybym wybrała miejsce stojące i stała się aktywną uczestniczką tamtych wydarzeń, to istniałaby spora szansa, że toruński JCS byłby w tym rankingu jeszcze wyżej.
NAJLEPSZE SPEKTAKLE OGLĄDANE PO RAZ PIERWSZY (mające swoje premiery we wcześniejszych latach)
Dracula (Teatr Muzyczny, Łódź)
Mroczna opowieść o miłości, która trwa wiecznie. Do tej pory kojarzyłam tę historię w mocno okrojonym zakresie i dopiero dzięki tej inscenizacji mogłam ją poznać (oraz docenić) znacznie bardziej.
Kombinat (Teatr Muzyczny, Poznań)
Nie sądziłam, że ktokolwiek rozegra piosenki Ciechowskiego i Republiki równie genialnie jak studenci warszawskiej Akademii Teatralnej w Lunaparku – po czym wchodzi Wojciech Kościelniak cały na szaro i mówi „no to patrz teraz”. Będę wracała jak najczęściej – bo Kombinat wciąż pracuje, oddycha, buduje i uzależnia.
Lalka (Teatr Muzyczny im. Danuty Baduszkowej, Gdynia)
Przez długie lata unikałam tej historii jak tylko mogłam – ani nie obejrzałam serialu, ani nie przeczytałam książki. Nawet do przejrzenia streszczenia nie mogłam się przemóc. W przypadku spektaklu zmobilizowały mnie zaufanie do reżysera oraz do samego Teatru Muzycznego w Gdyni. Jak się okazało, był to strzał w dziesiątkę! I absolutnie się nie dziwię, że po 15 latach od premiery bilety na ten tytuł wciąż rozchodzą się w ekspresowym tempie.
Mistrz i Małgorzata (Teatr Muzyczny Capitol, Wrocław)
Zdaję sobie sprawę, że robię się już nieco monotematyczna, ale moje wymagania względem inscenizacji powieści Bułhakowa są naprawdę wysokie – zwłaszcza kiedy przypomnę sobie zawód po wyjściu z gdyńskiej realizacji w reżyserii Janusza Józefowicza. Kilka lat później wiedziałam już, że jedyną osobą, która może sprostać wyzwaniu stworzenia Mistrza i Małgorzaty w wersji musicalowej, jest Wojciech Kościelniak. Jak możecie się domyślać – kolejne bingo! Oczywiście nic nie zastąpi mojej najukochańszej realizacji z lubelskiego Teatru Osterwy, ale ta z Wrocławia bezapelacyjnie wskakuje na zaszczytne drugie miejsce.
AKTORSKIE PEREŁKI
Marta Burdynowicz – Herod (Jesus Christ Superstar – Kujawsko-Pomorski Teatr Muzyczny / Akademickie Centrum Kultury i Sztuki „Od Nowa”, Toruń)
Przyjęłam ten pomysł z lekkim zdziwieniem, ale ostatecznie machnęłam ręką, bo jest to jednak postać drugoplanowa i nie ma zbyt wiele „czasu scenicznego”. Cóż, nadal zdarza mi się zapominać, że w ciągu kilku minut można zrobić większą furorę niż w trakcie trwania całego spektaklu – i Herod(ka) w wykonaniu Marty jest tego idealnym przykładem. A kiedy pojawia się na podeście, żeby wyśpiewać swój song, to aż ciśnie się na usta stwierdzenie „królowa jest tylko jedna”.
Aleksandra Gotowicka – Heather Chandler (Heathers – Teatr Syrena, Warszawa)
Mityczna i wszechmogąca, prawdziwa ikona tego spektaklu.
Adrianna Koss – Eunice (Quo Vadis – Teatr Muzyczny im. Danuty Baduszkowej, Gdynia)
Delikatna i wrażliwa, bezgranicznie kochająca, zdolna do największych poświęceń.
Natalia Kujawa – Veronica (Heathers – Teatr Syrena, Warszawa)
Dziewczyna–żyleta, kobieta–petarda, żywy ogień na scenie.
Marta Lipińska – Esmeralda Quipp (Lepiej już było… – Teatr Współczesny, Warszawa)
Wreszcie udało mi się zobaczyć panią Martę na scenie – i nadal pozostaję pod ogromnym wrażeniem. Przy całej mojej sympatii do reszty obsady Lepiej już było… – ale jest to spektakl jednej aktorki, a jej postać potrafiła mnie rozbawić i wzruszyć w tej samej chwili.
Anna Sroka-Hryń – Natasza Zylska (Bajo Bongo. Historia Nataszy Zylskiej – Teatr Muzyczny Roma, Warszawa)
Do tej pory znałam panią Anię głównie ze spektakli muzycznych, które reżyserowała (jak choćby Z ręką na gardle. Piosenki z repertuaru Ewy Demarczyk, Lunapark. Piosenki Grzegorza Ciechowskiego czy A planety szaleją… Młodzi w hołdzie Korze). Tym razem jednak pojawiła się okazja, żeby poznać ją również od strony aktorskiej. I ile jest w niej klasy oraz elegancji! Myślę, że sama Natasza Zylska byłaby zachwycona widząc, jak Anna Sroka-Hryń wykreowała jej postać.
Jakub Badurka – Jan (Kombinat – Teatr Muzyczny, Poznań)
Do tej pory myślałam, że znam już jego możliwości aktorskie i wokalne – aż do wizyty w Poznaniu. Wystarczy właściwie, że posłuchacie tylko jednego utworu, Mojej krwi, bo tam jest absolutnie wszystko, a nawet i jeszcze więcej. Wiem, że tych kilka minut zostanie ze mną już na całe życie – bo takie momenty zdarzają się raz na milion.
Jakub Badurka – Marek Winicjusz (Quo Vadis – Teatr Muzyczny im. Danuty Baduszkowej, Gdynia)
Brnął w to szaleństwo całkowicie, mało tego – jestem przekonana, że z miłości do Ligii byłby w stanie spalić nawet cały świat. Definitywnie mój ulubiony człowiek w tym teatrze.
Marcin Franc – Evan Hansen (Drogi Evanie Hansenie – Teatr Muzyczny, Poznań)
Rola stworzona jakby specjalnie dla niego. Marcin nie gra tam Evana, on wręcz nim jest.
Mariusz Kiljan – Iwan Bezdomny (Mistrz i Małgorzata – Teatr Muzyczny Capitol, Wrocław)
Nie jest to postać, która zazwyczaj jakoś szczególnie zapadałaby mi w pamięć. Jednak tym razem było zupełnie odwrotnie – Mariusz Kiljan wykreował ją w taki sposób, że Iwanowi zdarzało się przyćmić nawet samego Wolanda i jego świtę.
Marek Nędza – Petroniusz (Quo Vadis – Teatr Muzyczny im. Danuty Baduszkowej, Gdynia)
Wytrawny gracz, nieustannie i mistrzowsko żonglujący między pochlebstwem a ironią.
Maciej Podgórzak – Jezus (Jesus Christ Superstar – Broadway w Polsce / Teatr Dramatyczny, Warszawa)
Widziałam go w tej roli dwukrotnie – za pierwszym razem zagrał naprawdę świetnie, ale za drugim tak rozłożył mnie na łopatki, że wracając po spektaklu do mieszkania, przegapiłam swój własny blok. Z ręką na sercu – tak właśnie było.
Marcin Słabowski – Neron (Quo Vadis – Teatr Muzyczny im. Danuty Baduszkowej, Gdynia)
Jednocześnie komiczny i tragiczny, największa gwiazda ówczesnego Rzymu.
Maciej M. Tomaszewski – J.D. (Heathers – Teatr Syrena, Warszawa)
Fajnie jest obserwować, jak rodzi się kolejna musicalowa gwiazda – i to w jakim stylu! Dodatkowe punkty za doskonale psychopatyczny błysk w oku.
Marek Zawadzki – Behemot (Mistrz i Małgorzata – Teatr Muzyczny Capitol, Wrocław)
Behemot jest moją ulubioną postacią z całego Mistrza i Małgorzaty – nikogo więc raczej nie zdziwi, że w każdej realizacji zwracam na tę postać szczególną uwagę. Na szczęście Marek Zawadzki stanął na wysokości zadania – i to w swoim debiutanckim secie! Zdecydowanie najlepsza jego rola z tych, które widziałam do tej pory.
WYRÓŻNIENIE SPECJALNE
Wojciech Kościelniak
10 wyróżnionych spektakli, z czego aż 4 w jego reżyserii (Quo Vadis i Lalka – Teatr Muzyczny im. Danuty Baduszkowej w Gdyni, Kombinat – Teatr Muzyczny w Poznaniu, Mistrz i Małgorzata – Teatr Muzyczny Capitol we Wrocławiu). Z każdym kolejnym sezonem coraz bardziej przekonuję się, że w teatrze nie ma dla niego rzeczy niemożliwych – a spektakle wychodzące spod jego ręki to prawdziwe złoto. Na chwilę obecną mój absolutny numer jeden wśród reżyserów teatralnych.
WSZYSTKIE SPEKTAKLE OBEJRZANE W SEZONIE 2024/2025
2:22. Historia o duchach (Teatr Polonia, Warszawa)
Abonament na szczęście (Scena Relax, Warszawa)
Anioły w Warszawie (Teatr Dramatyczny, Warszawa)
A planety szaleją… Młodzi w hołdzie Korze (Teatr Współczesny, Warszawa)
Awantura w Chioggi (Teatr Polski im. Arnolda Szyfmana, Warszawa)
Bajo Bongo. Historia Nataszy Zylskiej (Teatr Muzyczny Roma, Warszawa)
Czechowicz. 20 i 2 (Teatr im. Juliusza Osterwy, Lublin)
Dracula (Teatr Muzyczny, Łódź)
Drogi Evanie Hansenie (Teatr Muzyczny, Poznań)
Grease (Teatr Muzyczny Proscenium / Scena Relax, Warszawa)
Hair (Teatr Muzyczny Proscenium / Scena Relax, Warszawa)
Heathers (Teatr Syrena, Warszawa)
Jesus Christ Superstar (Kujawsko-Pomorski Teatr Muzyczny / Akademickie Centrum Kultury i Sztuki „Od Nowa”, Toruń)
Jesus Christ Superstar (Broadway w Polsce / Teatr Dramatyczny, Warszawa)
Kinky Boots (Teatr Dramatyczny, Warszawa)
Kombinat (Teatr Muzyczny, Poznań)
Lalka (Teatr Muzyczny im. Danuty Baduszkowej, Gdynia)
Lepiej już było… (Teatr Współczesny, Warszawa)
Les Misérables (Teatr Muzyczny, Łódź)
Mistrz i Małgorzata (Teatr Muzyczny im. Danuty Baduszkowej, Gdynia)
Mistrz i Małgorzata (Teatr Dramatyczny, Warszawa)
Mistrz i Małgorzata (Teatr Muzyczny Capitol, Wrocław)
Na prochach (Teatr Syrena, Warszawa)
next to normal (Teatr Syrena, Warszawa)
Niepamięć (Garnizon Sztuki, Warszawa)
Prapremiera dreszczowca (Och-Teatr, Warszawa)
Pretty Woman (Teatr Muzyczny, Łódź)
Okno na parlament (Och-Teatr, Warszawa)
Once (Teatr Muzyczny Roma, Warszawa)
Quo Vadis (Teatr Muzyczny im. Danuty Baduszkowej, Gdynia)
Rent (Teatr Variété, Kraków)
Rodzina Addamsów (Teatr Syrena, Warszawa)
SIX (Teatr Variété, Kraków)
SIX (Teatr Syrena, Warszawa)
Szaleństwo nocy letniej (Teatr Współczesny, Warszawa)
Tango (Teatr Polski im. Arnolda Szyfmana, Warszawa)
Thrill me. Historia Leopolda i Loeba (Mazowiecki Teatr Muzyczny im. Jana Kiepury, Warszawa)
Uczta (Nowy Teatr, Warszawa)
Wachlarz (Teatr Współczesny, Warszawa)
w.a.s.o.w.s.k.i. | FOTOPLASTYKON (Collegium Nobilium, Warszawa)
Wicked (Teatr Muzyczny Roma, Warszawa)
Wiedźmin (Teatr Muzyczny im. Danuty Baduszkowej, Gdynia)
Wirujący seks. Polskie love story (Teatr Rampa, Warszawa)
Wspólnota mieszkaniowa (Och-Teatr, Warszawa)
Złap mnie, jeśli potrafisz (Teatr Muzyczny, Łódź)
Z ręką na gardle. Piosenki z repertuaru Ewy Demarczyk (Teatr Współczesny, Warszawa)
Zupełnie inna historia (Teatr Muzyczny Roma, Warszawa)
Żegnaj, Panie Szekspir! (Teatr Kwadrat im. Edwarda Dziewońskiego, Warszawa)